Cun certo retrso por viaxes e outras ocupacións, aquí está abril, o mes do libro visto por X. Cobas e por min.
Libro é pouso. É pegada do paso firme do home,da muller que deixa a vía
[marcada, indelébel, inmortal…
Libro é ollo. É mirar ao que mira, ollo que ve un ollo e por el o infinito contido na
[palabra e na voz.
Libro é son. É música do tempo, canto fuxidío que persegues na procura da
[melodía que arrole o teu sono de meniño.
É pano a enxugar as bágoas de soidade no rostro triste da nena que agarda
[pola voz que trae un conto que consola e prende a luz das estrelas no
[ceo da noite.
É mar e vento. É un infinito océano de liberdade co saibo salgado da
[lembranza dos camiños aínda non percorridos.
Libro é luz. É sol que descorre o veo da noite, que afasta as tebras coma quen
[abre un mar vermello para nos dar paso cara á terra prometida.
